"Enter"a basıp içeriğe geçin

Nafees Erich Ersoy kimdir? – Haberinolsun.net.tr

Mayıs 1964’te İstasyon 1. Sokak Güven Apartmanı’nın birinci katında doğdu. Uşaklı (Nurtin Ariş) bir annenin ve Kirmanlı (Rafik Ariş) bir babanın ilk çocuğuyum.

Annem Kız Öğretmen Yüksek Teknik Okulu’nu bitirdiğinde iş yeri Mardin’di. 1960’ların başında Mardin, ailesi de Uşak’ta olduğu için Mardin’den çok uzaktaydı. Tesadüfen, piyangoda Kerman ile Mardin’den bir arkadaş geldi. İki arkadaş hemen anlaştı. Böylece annem Uşak’a nispeten yakın olan Kirman’daki Kız Enstitüsü’nde öğretmenliğe başladı. Mansordi bölgesinde bir ev kiralayın. Her gün okula giderken çarşıdaki parkın karşısındaki caddenin karşısında avukat olan babamın ofisinin önünden geçerken birbirlerini gördüler ve hayran kaldılar ve kardeşim Lao Dr’ın inisiyatifiyle hayatlarını birleştirdiler. .Dia Guffin. Yani ben ve Özgül kardeşim, vücudumuzun Mardin ve Karaman arasındaki anlaşmazlık üzerine kurulu olmasıdır.

Doğumum Konya’da olmaktı. Ama çok acelem olduğu için yaklaşık 1.5 saat uzaklıktaki Konya’ya gitmelerine bile izin vermedim. Evde ebe Refiye Hanım’ın ellerinde dünyaya geldi.

Bir süre anneannem Nafees Erich ve teyzem Amina Erich ile aynı evde yaşadık. Ağabeyimin doğumuyla anneannem ve teyzem yakınımızdaki ayrı bir eve gittiler. Güven’in dairesinin ikinci katına taşındık. 3 katlı güzel bir binaydı. Arkasında meyve ağaçları ve yakacak bir depo bulunan büyük bir bahçe vardı. O parkta arkadaşlarımla yakar top, kronometre gibi oyunlar oynadığımı, ağaçlardan erik toplayıp yediğimi hatırlıyorum. Ama en çok keyif aldığım şey küçük lastik topla oynamak, betona tebeşirle çizgiler çizmek ve seksek oynamaktı.

Arkadaşlarım alt katta oturan Egün (Kayserioğlu), üst katta Ersin (Kayserioğlu), önümüzde büyük bahçeli evde oturan Gefer (Difranoğlu) ve evi bize yakın olan Evr (Çiçek) idi. Ayrıca evden uzakta olmalarına rağmen yaşıtım Uğur (Güven) ile sık sık buluşup oyun oynuyoruz. Aktiki mahallesindeki bahçelerinde yetiştirilen küçük domateslerin tadı hala damağımda. Anneannem ve halamla Koçak Dede semtinde yaşayan anneannemin kız kardeşi Reşide Teyze’ye ulaşımla giderdim. Çekçek sürücüsünün yanına oturmak isterdim ama buna izin verilmedi. Reşide Teyze’nin yaptığı çemen ve kemak en sevdiğim tatlar arasındaydı. Bir de anneanneme ait, pek hatırlamadığım uzak bir meyve bahçesi var. Oraya yürüyüşe gitmek için bir at arabası kullanıldı. Ev elma kokuyordu çünkü mevsiminde toplanan elmalar anneannemin bodrumunda tutuluyordu.

Annemin çok çalıştığı yıllardı. Haftanın 5.5 günü dersleri vardı. Onun yokluğunda bana sevgili anneannem ve Amina teyzem bakacak. Çocukluğumda sonsuz ve koşulsuz sevgileri beni sımsıcak kucakladı. Özellikle Emine Teyze benim için ikinci bir anneydi ve her zaman onun için kendimi çok özel hissettirdi. Ancak her gün okula giden annemi özlediğimi ve o yaşta kendime söz verdiğimi hatırlıyorum: İleride çocuğum olunca çalışan bir anne olmayacağım ve çocuğuma bakacağım. Ablam Özgül benden 5.5 yaş küçük doğduğunda çok mutlu olduğumu hatırlıyorum. Ama büyüklerim hep der ki; Annem ve Özgöl hastaneden eve geldiklerinde dikkat çekmek için çoraplarımı çıkarıp taş zemine bastım ve “Taşa basarım, taşa basarım” dedim. Çünkü o yıllarda sobalı evde hep “Evladım taşa basma” uyarısı alırdık.

Sonraki yıllarda annem ve babam İstanbul’da yaşayamadıkları güzel bir sosyal hayat yaşadılar. Akrabalar sık ​​sık toplanırdı. Ayrıca annemin öğretmen arkadaşları ve babamın hukuk departmanı ile toplantılar, balolar ve saha gezileri vardı. Cumartesi akşamları sık sık yeni sinemaya gider ve pansiyondan film izleriz.

Ayrıca o yıllarda annemin okulu (Nefise Sultan Kız Enstitüsü) bence çok başarılı defileler, sergiler ve gösteriler düzenledi. İlk Kerman Anaokulu da bu enstitü bünyesindeydi. Annem anaokulu müdürüydü. Bir yıl bu anaokuluna gittikten sonra evimize çok yakın olan Gazi Mustafa Kemal İlkokuluna (Gazi Mustafa Kemal İlkokulu) başladım. Dön Karagöz’ün dersinde tekrar sevecen bir ortama düştüğüm için şanslıydım. Dönmez, iyi bir teknik direktör olmasının yanı sıra sevgi dolu bir kişiliğe de sahipti. Bazı bahar günlerinde okul bahçesinde sıra sıra kavakların gölgesinde masa başında ders anlatırdık. Ne güzel günler.

Dördüncü sınıfın başına kadar Kirman’da güvenli ve sevgi dolu bir hayatım oldu. Çocuklarının eğitimine İstanbul’da devam etmesi gerektiğine inanan ailem, İstanbul Kalamış’ta güzel bir ev satın aldı. O zamanlar babamın işi çok yoğundu. Çok seyahat etti ve yaptığı birçok davadan yoruldu.

Evdeki eşyalar toplanmıştı ve artık İstanbul’a taşınmaya hazırdık. Taşınma arifesinde babam, çalışması planlanan Ankara’da şiddetli bir enfarktüs geçirdi. O hastanedeyken İstanbul’daki yeni evimize taşındık. Geniş bir deniz manzarasına sahip büyük bir evdi. 1973 … Babam iyileşince babam İstanbul’a geldi ve yeni hayatımız burada başladı. Ama uzun zamandır Kirman’daki hayatımı ve arkadaşlarımı, büyükannemi ve teyzemi çok özledim. Sanki bir şekilde İstanbul’a alışmak istemiyor gibiydim. Kocası ve iki küçük çocuğuyla birlikte büyük şehirde çalışan, sağlığına dikkat edilmesi gereken anneme çok iş düştü. Ayrıca İstanbul’daki ilk yıllarımda kendimi çok yalnız ve sıkılmış hissettiğimi hatırlıyorum.

Kızıtoprak’ta Zühtüpaşa İlköğretim Okulu’na kayıt oldum. Bir gün öğle tatilinde arkadaşlar “Hamakon yiyeceğiz. Sen de ister misin?” dediler. Dediler. Halakhon’un ne olduğunu bilmiyordum ama üzerinde “yapıştır” kelimesi olduğu için bir çeşit şekerleme olması gerektiğini düşündüm. Sonra anladım ki bu bizim “lezzetli ekmeğimiz”… İlkokulu İstanbul’da bitirdim. O zamanlar ilkokul beşinci sınıfta özel okullar ve Anadolu liseleri için sınavlar yapılıyordu. Girdiğim sınavlarda Fransız Saint Benoit Okulu’nu kızlar için kazandım. Fransız ortaokullarında hazırlık sınıfı iki yıldı. Hazırlıkla birlikte 8 yıl süren disiplinli ama aydınlatıcı bir bakış açısı ve özgür düşünceye önem veren bir eğitim aldık. Bugüne baktığımda çok değerli Fransızca ve Türkçe öğretmenlerimiz olduğunu görüyorum. Annem öğretmenliğe İstanbul’da devam etti. Öte yandan babam avukatlık mesleğini bırakıp babasının mesleği olan tekstil ticareti ile amcam ve eniştemin yanında yer aldı. Ama babam her zaman hukuk ve siyasetle ilgilendi. İlgilendiği konularda notlar alır, altı çizili gazete ve kitapları okurdu. Kardeşim ve benim, babamın hayata bakış açısıyla eşitlik, adalet ve alçakgönüllülük gibi bazı değerleri kazandığımıza inanıyorum. İstanbul’a geldiğimizde Özgül dört yaşındaydı. Bu yüzden Karman hatırlamaz. Ayrıca Beşiktaş Atatürk Anadolu Lisesi’nden mezun oldu ve Marmara Üniversitesi’nde İşletme okudu.

İstanbul’da monoton diyebileceğim sakin bir hayatımız vardı.

Kirman’da sosyalleşme burada devam etmedi.

1983 yılında liseden mezun oldum. Daha çok sosyal bilimler ve edebiyatla ilgilensem de aklımda belirli bir kariyer seçimi yoktu. Ayrıca ülkemizde yeteneklerimiz doğrultusunda yönlendirildiğimiz bir eğitim sistemi de yoktu. O yıllarda işletme eğitimi çok popüler ve dikkat çekiciydi. Ayrıca İstanbul Üniversitesi İşletme Okulu’nu kazandım. Fransız disiplininden sonra YÖK rejiminin en zorlu döneminde üniversite eğitimi aldım. Eşim Altuğ (Mehmet Altuğ Ersoy) ile de üniversitede tanışmıştık. Okuldan sonra hemen evlendik. Ancak babamı evliliğimize 8 ay kala kaybettik. Bypass ameliyatının sonunda hastanede yeni bir kriz geçirdi ve maalesef kurtarılamadı. 57 yaşındaydı, ölmek için çok erkendi. Kabullenmek ve iyileşmek bizim için kolay olmadı. Altuğ’un bu zorlu süreçte emeğinin ve desteğinin karşılığını asla ödeyemem. Çalışma hayatıma Sigortacılık Genel Müdürlüğü’nde başladım. Sigorta benim için ilginç bir konu oldu. Ancak o yıllarda sabit tarife sisteminin varlığından dolayı fiyattan bağımsız olarak çeşitli rekabet unsurları ön plana çıkmıştır.

Oğlum Rafiq Muhammed 1991 yılında doğdu. Onun doğumuyla birlikte çalışma hayatıma ara verdim. 1995 yılında kızım Denise doğdu. Denise dört yaşına girip anaokuluna başladığında, eşimin şirketindeki çalışma hayatına geri döndüm. 1959 yılında kurulan şirketimiz, yatırım projelerinde endüstriyel mobilya üreticisi ve mimari ürün tedarikçisi olarak faaliyet göstermektedir. Bu etkinliğimiz halen farklı konseptlerle devam etmektedir. Zamanla, İTÜ Maden Mühendisliği, Gemi İnşa Mühendisliği, İşletme Mühendisliği, İste Vakıf Okulları, Doğuş Okulları, Banka Şubeleri Dekorasyonu, Amerikan Hastanesi Başta Bir Çok Hastanenin Mobil Kompakt Arşivleme Sistemleri, endüstriyel tesisler için Soyunma Dolapları gibi eğitim kurumlarının tüm dekorasyonları Socar, TÜPRAŞ gibi ve çelik tank ihtiyaçlarının karşılanması gibi çalışmalar yaptık. 2000’li yılların başından itibaren başta şantiye olmak üzere Kazakistan, Türkmenistan, Katar, Gana, Gabon ve Romanya gibi ülkelere ihracat yaptık. Metro Grossmarket, Bauhaus ve Media Markt gibi zincir marketlere de tedarikçi olarak hizmet verdik.

Bu arada ailemden aldığım değerlerin bir kısmını çocuklarıma da vermeye çalıştım. Her ikisinin de başarılı bir eğitim hayatı oldu. Ama başarının göreceli olduğunu, asıl olanın insani değerler, insan sevgisi, dürüstlük ve iç huzur olduğunu her zaman belirtmeye çalıştım. Refik Muhammed Bilji Üniversitesi’nde işletme okudu. Yüksek lisansını Yıldız Teknik Üniversitesi’nde tamamladı. 4.5 yıl Shell Turcas Petrol AŞ’de çalıştıktan sonra halen çalışmakta olduğu Total Türkiye’ye Saha Satış Müdürü olarak transfer olmuştur. Öte yandan Deniz, Bilgi Üniversitesi’nde psikoloji okuduktan sonra aynı üniversitede yüksek lisansını tamamlamış ve psikolog olarak iş hayatına başlamıştır. Çocukluğumun en güzel anılarının şehri olan memleketim Kerman, hasretle yaşadı içimde. Nihayet 2-3 yıl önce kuzenlerimle Kerman’a bir gezi düzenledim ve hem aile büyüklerimizi hem de arkadaşlarımızı ziyaret ettiğimiz, okuduğumuz okulu, oynadığımız sokakları ve tarihi yerleri ziyaret ettiğimiz ilginç bir toplantı yaptık. En kısa zamanda tekrar etmeyi umuyorum.

Bu içerik, Türk dilinin Kirman’da 744. günü ve Yunus Emre’nin ölümünün 700. yıl dönümü münasebetiyle Anı Bisküvi Kültür Yayınları tarafından İbrahim Rivki Büyükalın imzalı, Anı Bisküvi Kültür Yayınları tarafından yayınlanan “Damlı Evlerin Çocukları 2” adlı kitaptan alınmıştır. İzinsiz kopyalanamaz. Telif hakkı yazarın izniyle Haberinolsun.net.tr’a aittir.

Diğer gönderilerimize göz at

[wpcin-random-posts]

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

                                                                                                                                                                                                                                   .
istanbul escort deneme bonusu veren siteleruetds masal oku
panel çit instagram takipçi satın al Sohbet odaları Sohbet sitesi kamera sistemleri Borç Transfer Kredisi kaynak makinası tenis kursu fiyatları